Endodoncja
Leczenie próchnicy i odbudowa zębów
Endodoncja – to dział stomatologii zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób miazgi i tkanek okołowierzchołkowych. O sukcesie leczenia kanałowego decydują umiejętności lekarza, ale nie mniejsze znaczenie ma również stosowanie najnowocześniejszych urządzeń i narzędzi – w tym maszynowych narzędzi endodontycznych i mikroskopu stomatologicznego.
W naszej klinice stosujemy wyłącznie system narzędzi Protaper NEXT firmy DENTSPLY MAILLEFER jako złoty standard w endodoncji. Używany zgodnie z zaleceniami producenta, gwarantuje szereg zalet, jak bezpieczeństwo stosowania dzięki pakowaniu pilników, sączków czy ćwieków gutaperkowych w sterylne opakowania blistrowe do jednorazowego użytku oraz zmniejszone ryzyko złamania poprzez zwiększoną wydajność narzędzi, co skraca czas preparacji. W Stępkowski Dental Studio wyznaczamy zatem najwyższe standardy bezpieczeństwa Pacjentów minimalizując ryzyko, maksymalizując wydajność leczenia endodontycznego.
Stosowany przez nas Mikroskop SEMORR 3000D to doskonałe urządzenie wyposażone w zintegrowaną z głowicą mikroskopu kamerę, która archiwizuje zdjęcia i nagrywa filmy w najwyższej rozdzielczości 4K z prowadzonego leczenia endodontycznego. Sprawdzona niemiecka optyka i precyzyjny system powiększeń gwarantują niezwykle precyzyjną pracę. Dzięki tak nowoczesnemu sprzętowi zajmujemy się nawet najbardziej skomplikowanymi zabiegami z zakresu endodoncji.
Endodoncja w Stępkowkski Dental Studio:
- Leczenie endodontyczne
- Reendodoncja
- Pomoc doraźna w leczeniu kanałowym
- Usunięcie złamanego narzędzia pod mikroskopem
Zakres Endodoncji
Leczenie endodontyczne (kanałowe)
Leczenie endodontyczne (kanałowe) — polega na usunięciu patologicznie zmienionej miazgi z kanałów korzeniowych, dezynfekcji, opracowaniu (poszerzeniu) tych kanałów i szczelnym ich wypełnieniu odpowiednim materiałem. Takie działanie eliminuje ryzyko ponownej infekcji i pozwala zachować ząb w jamie ustnej jeszcze na długie lata.
W pierwszym etapie leczenia lekarz dentysta otwiera komorę zęba, czyli jego wnętrze, gdzie znajduje się miazga w stanie zapalnym. Następnie wyłuszcza miazgę i przechodzi do mechanicznego i chemicznego opracowania kanałów korzeniowych. Odpowiednimi narzędziami ręcznymi i maszynowymi poszerza kanały, usuwając zainfekowane tkanki. Podczas tej procedury kanały często są płukane płynami (chemiczne opracowanie kanałów), których zadaniem jest dezynfekcja kanałów poprzez silne działanie bakteriobójcze i utleniające, usunięcie resztek martwej miazgi, warstwy mazistej, rozpuszczenie tkanek organicznych, oczyszczenie i odtłuszczenie kanałów. Jeśli leczony kanałowo ząb tego wymaga, stosujemy podczas leczenia mikroskop. Po dokładnym opracowaniu, oczyszczeniu, dezynfekcji i wysuszeniu kanałów lekarz zakłada w przygotowane miejsce po miazdze materiał, który uszczelnia kanały i zapobiega rozwojowi bakterii. Ostatnim etapem jest odbudowa części koronowej zęba, która polega na założeniu wypełnienia, podobnie jak w leczeniu zachowawczym lub odbudowie protetycznej przy znacznej utracie własnych tkanek zęba.
Reendodoncja
Reendodoncja — czyli powtórne leczenie kanałowe, to nic innego jak ponowne podjęcie leczenia w zębie przeleczonym już kanałowo, w którym z jakichś względów pojawił się stan zapalny mimo pierwotnego leczenia endodontycznego.
Pomoc doraźna w leczeniu kanałowym
Pomoc doraźna w leczeniu kanałowym – to pomoc doraźna w bólu zęba, zdiagnozowanie problemu i założenie odpowiedniego opatrunku/leku do zęba lub zalecenie stosowania leków doustnych. To krótka wizyta, na której ustalamy jaka jest przyczyna bólu zęba i wykonujemy procedury mające na celu uśmierzenie dolegliwości bólowych, ale jeszcze nierozwiązujące problemu. Takie działanie pozwala jednak Pacjentowi dotrwać do wizyty na zabieg docelowy bez bólu.
Perforacja korzenia
Perforacja korzenia — to niepożądane przerwanie ciągłości tkanek zęba, w którego efekcie jama zęba łączy się z ozębną. Powstaje w wyniku procesów patologicznych takich jak próchnica czy resorpcja korzenia, ale może być też wynikiem powikłania leczenia endodontycznego podczas pracy instrumentami ręcznymi lub obrotowymi. Wówczas najczęstszą przyczyną takiej niezamierzonej perforacji jest brak zgodności osi długiej wiertła z osią zęba, co prowadzi do nadmiernej preparacji zębiny narzędziem rotacyjnym w kształcie niezgodnym z przebiegiem kanału korzeniowego. Dziś istnieje wiele materiałów, którymi z powodzeniem można taką perforację zamknąć. Praca pod mikroskopem pozwala uniknąć takich powikłań, co czyni leczenie kanałowe w Stępkowski Dental Studio zabiegiem bezpiecznym i każdorazowo zakończonym sukcesem.
Przyczyny Chorób Miazgi
Próchnica
Próchnica — to najczęstsza przyczyna chorób miazgi. Na skutek głębokiego ubytku próchnicowego dochodzi do zainfekowania miazgi zęba toksycznymi bakteriami, co prowadzi do zapalenia miazgi.
Mikroprzeciek bakteryjny powstały wskutek nieszczelności brzeżnej wypełnienia
Mikroprzeciek bakteryjny powstały wskutek nieszczelności brzeżnej wypełnienia — z czasem założone wypełnienie traci swoją szczelność brzeżną, dając bakteriom bezpośrednią drogę do dna ubytku, wskutek czego może dojść do rozwoju stanu zapalnego miazgi. Dlatego wypełnienia należy wymieniać nie rzadziej niż co 5 lat, a najlepiej regularnie przychodzić na przeglądy, na których lekarz dentysta zauważy nieszczelność brzeżną we wczesnym stadium.
Czynniki bakteryjne
Czynniki bakteryjne — bakterie mogą przeniknąć do jamy zęba trzema drogami:
- od strony ubytku próchnicowego lub niepróchnicowego pochodzenia — przez kanaliki zębinowe
- od strony patologicznej kieszonki dziąsłowej — w wyniku odsłonięcia szyjek zębowych, zapalenia przyzębia czy ubytków poddziąsłowych
- od strony kości — drogą krwionośną, np. w przebiegu chorób ogólnoustrojowych
Czynniki mechaniczne
Czynniki mechaniczne — w wyniku drobnych, powtarzających się, przewlekłych przeciążeń zgryzowych, np. wskutek nawyków zgryzowych, wad zgryzu, bruksizmu, zbyt wysokich wypełnień lub uzupełnień protetycznych. Mogą to być również nagłe ostre urazy powstałe w następstwie wypadku, uderzenia czy szlifowania zębów. Dochodzi wówczas do zaburzenia krążenia krwi w miazdze lub przerwania ciągłości pęczka naczyniowo-nerwowego, co może spowodować zapalenie, zwyrodnienie, zanik lub martwicę miazgi.
Czynniki chemiczne
Czynniki chemiczne — bodźce pokarmowe słone, kwaśne lub słodkie – mogą przenikać przez odsłoniętą zębinę lub obnażone kanaliki i drażnić miazgę. Takim czynnikiem może też być zastosowany do wypełnienia amalgamat.
Czynniki termiczne
Czynniki termiczne — przewodzenie temperatury przez twarde tkanki zęba do miazgi na skutek obnażonych szyjek zębowych, ubytków próchnicowych nieszczelnych wypełnień czy wypełnień amalgamatowych. Może wówczas dojść do przekrwienia i zapalenia miazgi.
Klasyfikacja chorób miazgi
Zapalenia miazgi można podzielić na zapalenia odwracalne i nieodwracalne.
Zapalenia odwracalne
Zapalenia odwracalne — we wczesnym stadium stanu zapalnego miazgi, który objawia się bólem na bodźce gorące, zimne czy słodkie, ale ból ten nie trwa długo i znika po zaprzestaniu działania czynnika wywołującego ból. Po wyeliminowaniu przyczyny zapalenia, zastosowaniu leczenia biologicznego wykorzystującego siły obronne
i regeneracyjne miazgi w oparciu o środki lecznicze o działaniu odontotropowym, a więc pobudzającym odkładanie się zębiny wtórnej, miazga zachowuje żywotność i może wrócić do stanu normalnego.
Zapalenia nieodwracalne
Zapalenia nieodwracalne — to już bardziej zaawansowane zapalenia rozlane, objawiające się silnym bólem samoistnym, do którego nie potrzeba bodźców. Ból jest spowodowany wzrostem ciśnienia w jamie zęba, które wskazuje na obecność stanu zapalnego. Nasilenie bólu jest już silne, często jest to ból pulsujący. Ostry stan zapalny obejmujący również okolicę poza jamą miazgi wywołuje bolesność zęba podczas nagryzania czy opukiwania. Dalszymi etapami nieodwracalnego zapalenia miazgi jest:
martwica miazgi
martwica miazgi — powstaje wskutek nieleczonego zapalenia miazgi. Ból może być mniejszy, ale martwica z czasem prowadzi do rozwoju innego procesu patologicznego, jak ostre ropne zapalenie okołowierzchołkowe, stan zapalny tkanki łącznej, przewlekłe ropne zapalenie okołowierzchołkowe, ziarniniak okołowierzchołkowy, zaostrzenie stanu zapalnego, aż do torbieli korzeniowej.
zgorzel
zgorzel — to gnilny rozpad tkanki martwiczej. Zgorzel miazgi jest wywołana zakażeniem miazgi przez bakterie beztlenowe. Początkowo bowiem miazga jest zakażona bakteriami, które zniszczyły szkliwo i doprowadziły do stanu zapalnego miazgi. Gdy jednak dochodzi już do martwicy, pojawiają się i namnażają bakterie beztlenowe, dla których polem działania jest tkanka martwa. Nagromadzenie produktów rozpadu gnilnego, które nie mają ujścia, powoduje wzrost ciśnienia w komorze zęba i nasilenie bólu samoistnego. Ząb ponadto może być wrażliwy na nagryzanie lub sprawiać wrażenie „wysadzonego” z zębodołu.